มีอยู่แล้ว แต่ในใจยังไม่จบ วางแผนความอยากลองอยากได้ไปเรื่อย คิดว่าสักวันเราต้องครอบครองตัวนั้นให้ได้

''ความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับราคาชุดหูฟังแต่ขึ้นอยู่ที่ความพอใจของเรา''
Music lover กล่าวไว้

*แก้ไข music lover ท่านหนึ่งกล่าวไว้

"ความสุขไม่ได้อยู่ที่หูฟังตัวสุดท้ายแต่ความสุขคือระหว่างทางที่หาตัวสุดท้ายต่างหาก"
Headphones lover ท่านหนึ่งกล่าวไว้

เจิมครับ

เจิมด้วย

หูฟังที่เราฟังครั้งแรกแล้ว คิดในใจว่าเสียงดีสุดยอดถูกใจมากกกกก ดูงบอืม...เต็มกลืนแต่พอซื้อไหว เอาวะกัดฟันซื้อ ซื้อเสร็จสบายใจ.... เสียงดีจริงๆ เบรินไปก่อน อืม...เสียงดีขึ้น ... แล้วก็เข้า loop เดิม เบริน อืม.. ดีขึ้น จนสุดท้าย ฟังจนชิน เสียงก็งั้นๆแหละ ผมว่าจะหูฟังเราเท่าไรก็เหอะ สุดท้าย เดี๋ยวก็จะจบที่ว่างั้นๆ ฟังจนเบื่อละ (แต่ไปฟังหูถูกๆไม่ค่อยจะได้แล้วนะ)

สรุป... แล้วความสุขของผมมันอยู่ตรงไหน ผมคิดว่าความสุขที่ได้ฟังเพลงมากกว่า เสียงที่ได้แล้วถูกใจ หรือไม่ค่อยถูกใจก็ตาม แต่ถ้าอยู่ในโหมดที่ว่าไม่มีหูให้เลือกผมก็ฟังนะ สุดท้ายฟังเพลงเหมือนจะมีจุดประสงค์แค่ทำลายความเงียบ สร้างสุนทรียรณย์ แล้วก็ไม่ได้มานั่งฟังอย่างเอาเป็นเอาตาย จับผิดสารพัด คือแรกซื้อมาใหม่ก็นั่งฟังจับผิดสารพัด แต่พอเราหยูดมันก็ฟังไปได้เรื่อยๆ ไม่เห็นเป็นไรเลย นั่งเล่นเน็ทฟังเพลงเพลินจะตาย บางทีผมนั่งเล่นเกม เล่น rubik ฟังเพลงเพลินดีนะครับ อาจจะแค่หูราคาไม่กี่พัน หรือ ราคาชุดตั้งโต๊ะหลักหลายหมื่นก็ไม่ได้ให้ความสุขผมต่างกันเท่าไร

หูฟังมีไว้ฟังเพลงคับ

แต่ถ้าไม่มีพวก audiophile ... พวก music lover ก็จะไม่มีหูฟังดีๆ เอาไว้ฟังเพลงเพราะๆ นะคับ

:)

นึกว่าเรื่องอะไร เซ็ง จริง จริง