เว็บ หูฟัง มั่นคง Gadget

วันนี้ขอเก็บบรรยากาศ เทศกาลงานกินรอบกรุง ที่จัดโดยรายการสะบัดช่อ ของทีวีธันเดอร์ โดยสองพิธีกรหนุ่มใหญ่ คุณ โอวรุตม์ และ คุณโจม กมล ซึ่งแวะมาชิมร้านซาลาเปาของร้านผมแล้วก็มาลากผมไปทรมานซะด้วยกันในงานกินรอบกรุง ที่จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 31 ต.ค. ถึง 6 พ.ย. ที่ลาน Event ของ พารากอน จ้า......555


ตอนแรกผมหมดแรง ไม่มีปัญญาจะเล่าอะไรทั้งนั้นล่ะ แต่วิญญาณของนักรีวิว ทำยังไงก็ต้องเล่า งวดนี้ขอเล่าสั้นหน่อยเน้อ เพราะงานมันรออีกแยะ 555 (ตอบอีเมล์และเว็บบอร์ด)

เรียกว่าเชื่อหัวโล้นเฮียมั่นคงได้ งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฎร์ไม่ให้เว้นจ้า........

5555

คืนวันที่ 30 ตุลาคม ทุกร้านเข้าไปจัดร้านกันก่อน เรียกว่าผมไปตั้งแต่ช่วง 4 ทุ่ม กว่าจะได้กลับออกมาก็ตีหนึ่งกว่า เนื่องจากไม่เคยขายนอกสถานที่ การไปจัดร้านก็เลยงุ่มง่ามเป็นธรรมดาเน้อ 555

เฮียเชียรและคุณแม่ แวะมาหาผมถึงบู้ท เรียกว่ารักกันจริงๆๆ ฝ่าความร้อนและคนที่ยั้วเยี้ยราวกับหนอนในไหปลาร้า เข้ามาทักทายสวัสดีกัน

ผมเลยหาโอกาสไปสวัสดีอาอึ้มที่โต๊ะอีกที 555

ช่วงบ่ายสองโมงครึ่ง โปรดิวเซอร์ เข้ามาคุยกับผม บอกเฮีย เดี๋ยวเค้าจัดกินซาลาเปานะ เฮียจัดขึ้นมาเลย เดี๋ยวคุณพิมจะมาโชว์การกินซาลาเปาแข่งกับดีเจอะไรที่ผมนึกชื่อไม่ออก 555

แต่คุณพิมแชมป์กินจุคนนี้ทุกคนจำได้แน่ๆๆๆ น่า เธอดังกว่าใครๆๆๆ เลยล่ะเรื่องกินจุ

555

อยากกินแต่ไม่มีเวลาไป งานมีกี่โมงถึงกี่โมงอ่ะคับ

เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ เพิ่งขายแบบที่เห็นคนซื้อยืนเข้าคิวแบบนี้เอง...ปกตินั่งตบยุงซะมากกว่า 555

ผมแอบคุยกับ คุณโอวรุตม์บอว่า งานหน้าไม่ต้องเรียกผม เพราะเหนื่อยเป็นบ้าเลย คุณโอหัวเราะเอิ๊กๆๆๆ แล้วบอกผมว่า กินเบียร์ด้วยกันไม๊เฮีย ผมหัวเราะแล้วบอกว่าพอได้ๆๆๆ

ถือว่าเป็นความสำเร็จอีกขั้นของรายการสะบัดช่อในการจัดงานกินครั้งที่ 1 คร้าบบบ 555

แล้วก็มีหน้าม้าตัวอวบอ้วนคนหนึ่งมายืนชูนิ้วโป้ง เป็นทำนองว่าอย่าไปแดก เอ๊ย....อร่อยๆๆ ประมาณนั้นล่ะครับ 5555

ไม่ใช่ใคร เฮียเชียรนักกินของพวกเรานั่นเอง 555

แล้วก็มาถึงการตัดริบบิ้นเปิดพิธี มีประธานรองประธานของทีวีธันเดอร์ มี ผอ.ช่อง 5 มีเจ้าของสยามดิสคัพเวอรี่ ซึ่งผมก็มารู้จักพูดคุยกันในงานนี้เอง 555

คุยกับพี่แต๋ง ภูษิต ไล้ท้อง (สมาชิกวงเฉลียง) ผมแอบสะกิดแกว่า ถ้ามีละครจะให้เล่น บอกผมได้เลย ผมไม่เกี่ยงบท และไม่เอาค่าตัว พี่แต๋งหัวเราะ ทำนองว่าไอ้นี่ท่าจะบ้าแฮะ 555

มีนักร้องวัยรุ่นมาร้องสลับให้เราได้ฟังกัน ตลอดทั้งงานครับ น้องนักร้องวัยรุ่นทั้งสองท่านนี้เป็นใคร ผมจำชื่อไม่ได้ สงสัยต้องถามพวกเราซะแล้วว่าใคร 55

ใครมาที่งาน คงไม่ได้เห็นผมขายล่ะ เพราะตั้งแต่ขายมา ผมเองจะคีบซาลาเปายังทำไม่เป็นเลยเน้อ ได้แต่ให้ทีมงานน้องๆๆ เค้าขายนั่นเอง

ผมเองแค่ขอเป็นคนชิมและทดสอบเน้อ 555

เล่าคร่าวๆๆ เน้อ ร้านนี้เป็ดไส้แก้ว ผมกินแล้วอร่อยใช้ได้ ไส้เป็ดไม่รู้เค้าทำยังไง มันใสๆๆ และเคี้ยวได้กร้วมๆๆ ไม่เหนียวจนฟันปลอมผมโยก หอมน้ำพะโล้แบบฉุยๆๆ กำลังดีจ้า

ร้านโจ๊กปรินซ์ อันนี้อาม่าลงมือเอง แกตักมือเป็นระวิง ผมว่าอาม่าท่านนี้อายุแกมากกว่าใครในงาน ผมเองได้แต่เดินทักทายในงานจนทั่วทุกร้าน

และแน่นอนผมต้องกินโจ๊กด้วยล่ะ 555

ร้านโรตีฟาติมะซ์ ร้านนี้ยังไม่ได้ชิม ผมได้แต่เดินทักทายคุยโขมงโฉงเฉงกับบังและแมะคนขาย

อันนี้อยู่ในคิวที่ต้องกินแน่นอนพรุ่งนี้ครับ 555


งานนี้ผมเองเป็นคนเดียวที่ทุกร้านจำได้หมด เพราะผมไม่ได้ยืนขายเองเหมือนคนอื่น ได้แต่เดินกินมันดะทุกเจ้า ก็เลยมีโอกาสทักทายทุกคนนั่นเอง 555

ผมแวะไปงานนี้ตอน เกือบๆ 5 โมงเย็นไม่เจอเฮีย เห็นแต่ อาเจ๊อาหมวย ช่วยกันขาย .. ของดีมีคุณภาพจริงๆครับ
ปล. ขากลับขับรถผ่านร้านก๋วยจั๊บเฮีย หน้าแมสสกรีนด้วย ยังนึกเลยว่า น่าเอามาออกงานนี้ได้กินคู่กัน อร่อยหลายๆครับ

แล้วก็มาถึงร้านลูกชิ้น ลิ้มเล่าซา ทรงวาด ร้านนี้ผมก็ยังไม่ได้กิน เพราะคิวยาวเหลือเกิน

ผมคุยกับอาเจ้คนขาย แกบอกว่าแกมีฝาแฝดสองคน และแกเพิ่งผ่าตัดไตมาไม่นาน แต่ก็ต้องฮึดสู้มายืนลวกขายในงานนี้

ผมให้กำลังใจอาเจ้ลั่น บอกว่าสู้ๆๆๆ ครับเจ้

555++

อยากกิน

ไม่พลาด แน่ๆครับ

555 ใครมาอาจจะเจอผมแว่บๆๆ หรือไม่เจอ แต่ผมก็เดินอยู่แถวๆๆ นันล่ะครับ งานนี้เบี้ยวไม่ได้ ได้แต่ต้องเดินป้วนเปี้ยนคอยประสานงานครับ 555

เอ้า ต่อ ร้านนี้เป็นร้านหมี่กรอบ ซึ่งผมเองอยุ่ในคิวต้องกินพรุ่งนี้ล่ะ 555

ร้านหมูสะเต๊ะเจ๊เอ็ง อันนี้ผมก็ยังไม่ได้กิน เพราะคิวยาวโคตรๆๆ เลย

ใครไม่เคยขายอาหาร จะไม่รุ้ว่าคนขายอาหารนี่เหนื่อยโคตรๆๆ เลยครับ และที่หินกว่าเพื่อนคือ การขายอาหารนั้นเป็นการเล่นกับความหิวของคน ซึ่งอันตรายกว่าสิ่งใดทั้งปวงเลยล่ะ

555

อันนี้ราดหน้าสูตร 40 ปี อาเฮียเจ้าของร้าน แกสติสตังก็ประมาณพวกเดียวกับผม ท่าทางแกจะเพี้ยนๆๆ หน่อย

คุยกับผมเป็นวักเป็นเวร แถมเมื่อตอนเย็นเคาะกะทะเป็นกลองสิงโต.....ผมแซวว่า จะผัดราดหน้าต้องระวังหน่อยนะโว้ยๆๆๆๆ ควันลอยขึ้นไปบนสถานีรถไฟฟ้าเค้าจะจับปรับเอา

เฮียราดหน้าแกมองผมงงๆๆ ว่าตกลงมันจริงหรือเปล่าวะ 555

ร้านกะเพาะปลาเมืองทอง ร้านนี้เฮียแกใจดี เห็นผมจะมาซื้อกิน แกรีบสะกิดบอกว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมเข้าไปตักให้เอง แล้วแกก็เข้าไปตักข้าวผัดปูจากกระทะให้จริงๆๆๆ ผมร้องเจี๊ยกๆๆๆ โธ่เฮียกระเพาะปลาเมืองทอง ทำไมทำแบบนี้ๆๆๆๆๆ

ถ้าชาวบ้านที่เค้ารอคิวยาวโคตรๆๆ เหมือนรถไฟสายใต้ของเฮียเห็นเข้า เค้าจะรุมกระทืบผมข้อหาแซงคิวเน้อ 5555

เฮียไม่คิดสงสารคน ตจว. บ้างเหรอ เอาขึ้นมาล่อขนาดนี้ :(

อยากกกก เฮียรู้มั้ยครับว่า เห็นแล้วอยากกก 555

แล้วก็ถึงร้านคู่ซี้ของผม ผมเพิ่งรู้จักเป็ดย่างเจ้านี้จากงานนี้เอง

ว่ากันว่าร้านเป็ดย่างประจักษ์นั้นทำมาตั้งแต่รุ่นก๋งของก๋ง เรียกว่านานมากๆๆ จนมาถึงทายาทรุ่นล่าสุด ซึ่งแน่นอนท่าทางเจ้าของร้านมันติงต๊องมากๆๆๆ

โปรดิวเซอร์รายการสะบัดช่อ ยังคุยกับผมว่า ทำไมพวกขายอาหารถึงได้บ้าๆๆ บอๆๆ กันหลายคน 555

แล้วผมก็บอกทายาทเจนเนอเรชั่นล่าสุดของเป็ดย่างประจักษ์ว่า มาถ่ายรูปด้วยกันวะ....เจ้าของร้านมันชื่ออ้อม ไอ้นี่ฮามาก และเป็นประเภทฮาโคตร หน้าตายเลยเชียวล่ะ

แค่ดูมันแอ๊คชั่นถ่ายรูปคู่กับผมก็แล้วกัน

พลาดไม่ได้จริงๆๆ ต้องกิน ต้องกิน 5555

แล้วผมก็แว่บไปตากแอร์ในสยามเซ็นเตอร์ ถือโอกาสสูดแอร์เย็นๆ ให้ชื่นใจว่างั้น 555

แล้วขณะที่เดิน ก็มีหนุ่มหน้าใสใจดี เดินเข้ามาทักทาย โธ่ไม่ต้องคิด มองแป๊บเดียวจำได้ คุณ kai นั่นเอง คุณไก่แกมองเห็นผมเดินคุยโทรศัพท์อยุ่ลิบๆๆ เลยเดินเข้ามาทักทาย และก็คุยเรื่องสัพเพเหระอีกพักใหญ่ๆๆ เลยล่ะครับ

และคุณไก่ยังสะกิดบอกผมว่า อยากให้ผมลงไปชั้นล่างไปเจอกับแฟนแกหน่อย ผมลงไปสวัสดีทักทาย พร้อมกับช่วยพูดเอาใจว่า เล่นหูฟังไม่เสียคนๆๆๆ สบายใจได้

แล้วเราก็ต้องถ่ายรูปคู่กันตามธรรมเนียม 555

อยู่ ตจว. นี่มันลำบาก แท้ ...

วันนี้ก็เจอเพื่อนๆๆ หลายคนครับ บางทีอยู่ในจังหวะที่ถ่ายภาพไม่ได้ เพราะคนแน่นเหลือเกิน

และผมเองเดินตระเวนตรวจงาน คอยดูว่าในงานมีอะไรขาดเหลือ จนทีมงานทีวีธันเดอร์ หัวเราะก๊าก บอกชอบๆๆๆ เห็นผมคอยเดินตรวจงานให้ ถังขยะขาด พัดลมระบายอากาศไม่ติด เพลงไม่มี ทางเดินไม่เปิดชัดเจน ไฟฟ้าไม่ติด ผมเดินตรวจเรียบ จนทุกคนหัวเราะแล้วบอกว่า เฮีย ลุยไปเลย 555

เรียกว่าผมทวงเสื้อ staff ของทีวีธันเดอร์ 1 ตัว และป้ายคล้องคอว่า staff 1 อันว่างั้น อ้อ ว.อีก 1 เครื่องด้วย 555



เอ้า ให้ดูว่าการขายขาองกินมันยุ่งยาก และมีรายละเอียดปลีกย่อยเยอะมากจริงๆๆ แค่การขนโฟมแบบนี้มาให้พอใช้ก็รากเลือดแล้วครับท่าน 555

ในขณะที่ผมสั่งก๊วยเตี๋ยวเป็ดอยู่ ก็มีน้องคนนึงเข้ามาทัก ....เฮียๆๆ ผม iprach ครับ

เย้ ผมมองแว่บสองก็จำได้ และก็เลยชวนกันซื้อก๊วยเตี๋ยว ซื้อบะหมี่ไปกินครับ และคุยกันอีกยาวเหยียด ผมบอกกับเจ้าปรัชญ์ว่า ผมไม่ได้ขายของเอง เพราะเฮียขายไม่เป็น เพราะฉะนั้นสามารถเดินโม้ได้รอบงาน.......

แต่เฮียไปไหนไม่ได้ ต้องคอยอำนวยความสะดวกจนกว่าจะเก็บร้าน 555 ไม่งั้นกูตายแน่ๆๆๆ

แล้วก็ถ่ายรูปคู่กันตามระเบียบอีกราย 555

อยากเห็นรูปเฮียคู่กะซ้อมากว่าครับ

ซาลาเปานรก !!!

ขายหมดแล้วก็เอาของมาเติม คนถามหาไส้นู้นไส้นี้ ผมเองก็หัวเราะ และแซวกับลูกค้าว่า บางไส้ต้องรอแป๊บนึง เพราะกำลังส่งม้าเร็วไปเอามาอยู่

แต่ตอนนี้ใครอยากจะกินไส้อะไร ขอให้กินไส้ผมไปก่อนก็แล้วกัน.....พูดแล้วผมก็เลิกเสื้อโชว์พุงให้ลูกค้าดู 555

ผมเองด้วยความที่ขายแต่หูฟัง ไม่ค่อยได้ลงมือพวกของกินเท่าไหร่ เวลาทำอะไรก็เงอะงะ ไม่ได้ความ สู้ลงมือพิมพ์คีย์บอร์ดไม่ได้ 555 เรื่องขายของกิน สิ่งที่ดีที่สุดก็คือแค่ยืนโม้ยืนฝอยกับลูกค้านั่นเอง 555


แล้วก็ถึงคราวผมต้องจุดแก๊ส ผมเปิดวาล์ว พร้อมกับใช้ปืนยิงแก๊สยิงแป๊กๆๆๆ เอ๊ะ ทำไมไม่ติดวะเนี่ย....แล้วผมก็ยิงต่อ แป๊กๆๆๆ ก็ยังไม่ติด

ผมตัดสินใจกดแป๊กสุดท้าย........

พรึ่บ !!! แก๊สร้อนวูบ ไฟลุกพรั่บ คิ้วผมเกือบหายตามเส้นผมไป โชดดีว่าสายตาผมดีกว่าสามารถ พยัคฆ์อรุณ สามารถดึงคอหลบแก๊สมรณะไปได้ 5555

แล้วเมียก็เรียกให้ผมทำของยาก.........

โดยการให้ผมคอยทอนเงินให้ลูกค้า !!!! เจี๊ยกๆๆๆ บ้าแล้ว ให้ผมมาทำงานยาก 555

โธ่ๆๆๆๆๆ ให้ผมยืนเล่นตลกอยุ่หน้าร้าน หรือยืนแก้ผ้าโชว์ตรงหน้าซึ้งซาลาเปายังง่ายกว่าให้ผมมาช่วยทอนเงิน



เพราะผมไม่ถนัดจริงๆๆ บวกลบเลขช้ามาก ประมาณว่าสมองพิการราวๆๆ นั้น และมือไม้ก็หยิบเหรียญไม่ถูก เงอะงะไปหมด ทุกวันนี้ผมยังแยกไม่ออกระหว่างเหรียญสองบาทกับเหรียญบาท และเหรียญสลึงกับเหรียญห้าสิบ

โฮๆๆๆๆๆๆ 555

แล้วผมก็มีปฏิสัมพัทธ์ไปทั่วงาน ผมเองก็แรดไปช่วยเด็กซุ้มโค้กมันขายโค้กแทนที่จะขายซาลาเปา

เพราะผมมองว่าการหยิบโค้กกระป๋อง มันง่ายกว่าหยิบซาลาเปา มันมีรูปทรงแน่นอน เย็น ไม่ร้อน และคิดง่ายคือกระป๋อง 15 บาท

ผมสามารถบวกลบคูณหารในใจได้ 555


ซาลาเปามันบวกลบในใจยากกว่า เพราะมันเป็นลูกละ 16 บาทนั่นเอง 5555



ก็เลยถ่ายรูปคู่กับไอ้น้องที่ขายโค้กด้วยอีกคน 555

ต้องกราบขออภัยเพื่อนๆๆ ก่อนเลยครับ สำหรับภาพนี้ จริงๆๆ แล้วภาพไม่ได้ต้องการสื่อสารด้วยภาพเท้าให้เกิดความรุ้สึกไม่สุภาพ ......

แต่ผมอยากจะสื่อว่า มันหมดเรี่ยวหมดแรง และถึงขั้นต้องนั่งทอดหุ่ย เหยียดขากันตรงนั้นเลย 555


เมื่อหัวค่ำ คุยกับโปรดิวเซอร์รายการสะบัดช่อ คุณนุ้ยถึงกับบอกผมว่า พรุ่งนี้หนูติดประชุมนะเฮีย กว่าจะมาคงเป็นบ่าย ยังไงฝากเฮียดูแลความสะดวกในงานแทนหนูที ช่วยประสานงานให้ด้วยว่าใครขาดเหลืออะไร

ผมหัวเราะ แล้วบอกว่าได้เลย ไปประชุมให้สะดวกใจ อยู่ตรงนี้เฮียลุยให้เอง ไม่คิดเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงจากทีวีธันเดอร์แน่นอน 555



เอ้า พรุ่งนี้ใครจะเมล์ถามเรื่องหูฟัง หรือโอนสตางค์อะไรก็ไม่ต้องกลัวว่าจะช้า เพราะผมจะอุ้มโน๊ตบุ๊คติดตัว เรียกว่ายกสำนักงานไปออนไลน์ถึงลานพารากอนแน่นอน

รับรองว่าไม่ให้งานหูฟังเสียหายแม้แต่วันเดียวจ้า 5555


ขอบคุณคร้าบบบบ (มีอะไรจะมาเล่าเพิ่มเน้อ) 555

อิ อิ เริ่มชอบงาน Event แล้วยังเฮีย!! เดียวถ้ามีงานเกี่ยวกับอาหารจะเชิญไปออกบูธ อิ อิ ....

ผมเดินผ่านลานพารากอนเย็นเมื่อวานพอดีครับ อารามที่ไม่เคยรู้ว่ามันมีงานนี้มาก่อน แล้วก็กำลังหิวหน้ามืด เลยตรงดิ่งไปเจ้าที่ไม่ต้องรอคิวยาวก่อนเลย


ก๋วยเตี๋ยวเนื้ออร่อยมาก (ขออภัยจำชื่อร้านไม่ได้) หาที่นั่งอย่างทุลักทุเลด้วยการไปเจือกแจมโต๊ะที่เขากำลังนั่งจู๋จี๋กันอยู่ สายตาก็เหลือบไปเห็นซาลาเปาสำราญราษฎร์...


ผมก็กินก๋วยเตี๋ยวต่อ แล้วเดินจากไป... ฮ่าๆๆๆๆ

ฮ่าๆๆๆๆ เข็ดจนตายแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว 555

ไม่ได้นอนมาหลายคืนเลยครับ คืนนี้ก็เช่นกัน เพราะผมต้องแหกตาเก็บงานให้เรียบร้อยก่อน ถึงจะนอนตาหลับ เรียกว่าผมไม่ละทิ้งความรับผิดชอบเด็ดขาด (ถ้าไม่จำเป็นล่ะโว๊ย) 5555



คุณ Norn ทำอะไรล่ะเนี่ย 555 ห้ามเด็ดขาด ผมเข็ดแล้วเรื่องออกบูธ 555

ส่วนก๊วกกี้ที่เล่ามาคือร้านดีเด็ดเด้อ ถ้าชอบก๊วยเตี๋ยวเนื้อ ไว้เฮียจะพาไปกินล่ะ เนื้อสดๆๆ ชีๆๆ แป่ะแป๊ะ ด้วยล่ะ 555

น่าสนุกจังเลยคับเฮีย...เห็นแล้วหิวอ่า

เกือบตกหล่นไปอีกราย วันนี้น้องคนหนึ่งเข้ามาสะกิด ถามว่าใช่เฮียมั่นคงเปล่า ตอนนั้นผมนั่งอยุ่ตรงเก้าอี้ยาวตรงน้ำพุเต้นได้หน้าลานพารากอน กำลังกินข้าวหน้าเป็ดกับหมูกรอบอยู่พอดี

น้องสมาชิกอ่านอย่างเดียวไม่ค่อยโพสชื่อ Lazeed ครับ

ว่าแล้วผมก็ลากมาถ่ายรูปคู่กับอีกคน 555

ต้องแวะไปซะแล้ว

แต่จะมีโอกาสได้กินซาลาเปามั้ยครับเนี่ย

สงสัยคนรอไปกินซาลาเปา(หรือต่อคิวถ่ายรูปกับเฮีย) ตรึมแน่นอน 55+

งานนี้สงสารเฮียน่าดู....หมดงานนี้แล้วคงลำบาก

ไม่รู้จะเอาเงินที่ขายซาลาเปาได้ไปเก็บไว้ที่ไหนหมด....5555

ขายดีซะขนาดนั้น...เหนื่อยแค่ไหน..ซ้อก็คงไม่บ่นสักคำ...แถมสามารถลากเฮียมาอยู่ใกล้ๆได้อีก...ดีจริงๆ

ช่วงเวลาไหนจะไปซื้อได้สบายๆ คนไม่เยอะมั่งครับเนีย

ลืมเลยว่าจะไปวันนี้ เสียดาย ดีนะมีงานถึงวันที่ 6 เด่วจะไปลองซาละเปาครับเฮีย

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ไม่มีเวลาหายใจจริงๆๆ แต่ผมว่าพรุ่งนี้วันจันทร์ก็หมดชุดแล้วล่ะครับ 555 ที่มันดูเยอะ เนื่องจากตรงกับเสาร์อาทิตย์ล่ะเน้อ 555

ส่วนถ่ายรูปกับผมนั้นไม่ใช่เรื่องพิเศษครับ คือปกติถ้าผมเจอใคร ผมมักเป็นฝ่ายขอให้เค้ามาถ่ายรูปด้วยมากกว่าจ้า ประมาณว่าถ่ายเพื่อเป็นเกียรติและเอามาลงเว็บให้เพื่อนๆๆ ได้เห็นหน้าค่าตากันล่ะเด้อ 555


เฮียเชียร เกิดมาผมไม่เคยทรมานอะไรแบบนี้มาก่อนจริงๆๆ จ้า 5555

เห็น แล้ว หิววว

หุ ๆ

ซักวันผมจะต้องไปลองชิมซาลาเปาร้านนายโตให้ได้ หน้าตาน่ากิน ถ้าได้กินกับชาจีนร้อนๆนะ อืมม......กำลังดีเลย
รู้สึกว่าเสื้อตัวเก่ง(LFC)ของเฮียเชียร เริ่มจะห่อเฮียเชียรไม่ค่อยมิดแล้วนะ อิอิอิ...........

อยากกินอ้ะ เฮีย

คราวหน้า ผมว่าเราตั้งทัมไปกินกันดีกว่าคับ อิอิ

วันนั้นกินซาลาเปาเฮียซะ นมโต หมดเลย

ไม่ได้ไปเลย ไม่สบายนอนอยู่บ้านเศร้าใจจริงๆ

แล้วผมก็นอนไปหน่อยนึง พอได้แรงขึ้นมา 555 ถ้ามีอะไรจะมาเล่าเพิ่มเน้อ 555

ไปลองมาแล้ว แต่ไม่เจอเฮียอ่ะ เดี๋ยวไปอีกรอบก่อนจบงาน คราวหน้าจะใส่เสื้อไปด้วยเลย..อิอิ

โอ้ว..แม่เจ้า ซาลาเปาอะไรกันเนี้ย ซาร่า ทำไมมันลูกโต ขาว อวบ อึ๋ม เนื้อนุ่มไส้แน่น อะไรขนาดนี้
โอ้ว..จอร์ด นี่คือ ซาลาเปา ร้านเฮียโต ซาลาเปา หรือ ในวงการหูฟัง เขาเรียกเฮียว่า เฮียมั่นคงนี่เองไงจอร์ด

เฮียโต ซาลาเปา เจ้าของเดียวกับ มั่นคงเก็ดเจททททท กระจองงองๆ เจ้าข้าเอ๊ยยย...

โปรโมทสุดตัวเลย(หน้าม้าชัดๆ)เฮียจ้างมา...อิอิ พิเศษวันนี้ซื้อซาลาเปา2กล่อง แถมถุงพลาสติกซ้อนให้2ใบ...

พอล่ะๆจะเอาฮาไปไหนเนี้ยผม อยากให้ไปลองครับ อร่อยเวอร์อ่ะครับ ร้อนๆเลยนะครับ สุดๆๆอ่ะ ข้าวหน้าเป็ดนะ ซาลาเปาต่างหาก ไอ้นี่นิ วอนเจอส้นทีนเฮียเข้าให้แล้วมั้ยล่ะ

เพิ่งรู้ก็วันนี้นี่แหละครับ ที่มาของเฮียโตเมโต้ ฮี่ๆ

วันนี้งานยุ่งทั้งวัน เพิ่งเข้ามาดู 555 มีรูปผมกับเฮียด้วย..

เมื่อวาน ตอนแรกก็ถอดใจแล้วครับว่าคงไม่ได้เจอเฮียแน่ๆ
ซื้อซาลาเปาเสร็จ ถามที่ร้านว่าเฮียไม่มาเหรอครับ
ผบ.ทบ.ของเฮียบอกว่า..มา แต่หายไปไหนไม่รู้

ผมเลยไปเดินเล่นที่สยามเซ็นเตอร์ต่อ
โชคดีมากๆเลยครับ ผมกำลังจะขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นบน
มีบุรุษรูปงามท่านหนึ่ง ขึ้นบันไดเลื่อนก่อนผม

แต่งตัวแบบนี้ มีคนเดียวในโลก ใช่แน่แล้วหล่ะ
จะบอกว่าเฮียเดินเร็วมากครับ เฉกเช่นคนญี่ปุ่นฉันใดก็ฉันนั้น..

แต่ดีใจมากครับที่เฮียจำผมได้ 555 เป๊ะๆ..ครับ

ยอมรับเลยครับว่าเฮียคุยเก่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผมนี่ยืนฟังลิงหลับเลยครับ

ได้ยินเฮียพูดเรื่องงานกินรอบกรุง ผมหล่ะเห็นภาพและรู้เลยว่าวันนั้นเฮียเหนื่อยมากๆๆ

อยากให้เฮียไปเที่ยวปายนะครับ แต่ต้องไปช่วงที่ไม่ใช่ช่วงเทศกาลนะครับ
ถ้ามีโอกาส ผมจะเก็บภาพมาฝากตามสัญญาของลูกเสือ..นะครับเฮีย..

อ้อ..เกือบลืมครับ มีคนเค้าแอบกระซิบบอกผมว่า ผบ.ทบ.ของเฮียน่ารักมากนะครับ..อิ..อิ

มาลงชื่อครับเฮีย

ดีใจมากๆที่เจอเฮีย เห็นแวปแรกก็รูปเลย

ปล.ซาลาเปาใส้ครีมสุดยอดมากเฮีย เมียเฮียนี่ ยอดฝีมือมาก

เอ้า ขอบคุณหน้าม้าที่มาคอนเฟิมรสชาติซาลาเปา และคอนเฟิมว่า ผบ.สส. น่ารัก

นี่ถ้าเมียผมมาได้ยินแบบนี้ มีหวังแถมซาลาเปาไม่อั้นไปเลยครับ เพราะเจ้าหล่อนบ้ายอมากๆๆๆๆๆ นั่นเอง 555




และวันนี้ผมก็ไปนั่งทดลองขายโค้กเล่น เจ้าคนขายมันขี้แตก ฝากร้านไว้กับผม ผมก็ลุยซะเลย ลูกค้าที่มาซื้อโค้ก สั่งผมกันยกใหญ่ และผมก็จัดแจงให้ทุกท่านได้กินน้ำดื่มกันสมใจ

เอ้า ดูมาดคนขายโค้กของผมก่อน 555

เสียดาย ถ้ารุ้ว่ามีร้านเฮียนะ มีนกระโดดลงจากสถานีสยามไปกินแล้วววว

คิดถึงซาลาเปาเฮียมาก 55555

เอาชื่อโปรดิวเซอร์มาลง...ระวังเค้าคิดกะตังค์นะเฮีย

ไปลองมาแล้วครับ

ไส้หมูสับ กับหมูแดง ชอบหมูแดงมากไส้เข้มข้นมั่กๆ

เนื้อแป้งก็นุ่มมมมมมมมาก กระดาษข้างใต้ฝังไปกับซาลาเปาเลยคับ ฮ่าๆ

555 โปรดิวเซอร์ท่านใด หรือใครจะคิดตังค์กับเฮีย ขอให้ไปเก็บกับพระก็แล้วกันเน้อ 555

เย้ เหลืออีกไม่กี่วัน งานจะหมดแล้ว เจ้าประคู๊ณ ขอให้งานเลิกไวๆๆๆ ทีเต๊อะ 5555



เหนื่อยโคตร ถึง โคตรเหนื่อย ว่างั้น ผมนอนตี 4 มา 4-5 คืนแล้ว ย๊ากๆๆๆๆๆๆ


ปล.คคห ที่ 56 ใช่ไอ้อ้อมเป็ดย่างประจักษ์เปล่าเนี่ย 555 ถ้าไม่ใช่ขออภัยด้วยเน้อ 5555

วันนี้ถ่ายรูปคู่กับพวกร้านค้าด้วยกันหน่อย ขวามือคือไอ้อ้อม จากร้านเป็ดย่างประจักษ์ ขวามือคือเจ้าอิ๊ว แห่งร้านราดหน้าสูตร 40 ปี

ไอ้อ้อมเพื่อนซี้คนใหม่ มันแซวว่าผมทำตัวเหมือนท่านทูต คือเอาแต่เดินทักทายร้านนู้นร้านนี้ ไม่ยอมช่วยเมียขายของ

ผมบอกว่าแล้วมึงล่ะ เอาแต่หยิบผักชี แต่งานสับเป็ดตัวบะเริ่ม ให้เมียเป็นคนสับ 5555



ก็สนุกขำๆๆๆ ล่ะ งานนี้ได้เพื่อนใหม่ๆๆ เป็นร้านอาหารใหม่ๆๆ เพียบเลยครับ


เมื่อกี๊ก็คุยกับบังร้านอาอีซะห์ตั้งน๊านนาน และคุยกับบังเปีย ร้านโรตีสายไหม สนุกดีแต่เหนื่อยเป็นบ้าว่างั้นเหอะ 5555

ไปชิมมาแล้ววว ชอบไส้หมูสับครับเฮีย อิอิ

น่ากินจังครับ อิอิอิ

เหลืออีก 1 วัน ผมก็จะไม่ต้องทรมานไปส่งซาลาเปาแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆๆ 5555

ไปทำงานพารากอน 2 วัน เจอเฮียทั้ง 2 วันเลย เห็นเฮียจับกลุ่มคุยกันอยู่ (ช่วงที่เฮียถ่ายรูปนี่แหละ)
เลยไม่ได้ไปรายงานตัว คงไม่ว่ากันน่ะครับ...

เมื่อวานแอบไปสอยซาลาเปาเฮียมาอีก 25 ลูก...เชื่อปะ ไม่ถึง 24 ชั่วโมง... เหลือ 5 ใบแล้ว..5555

แถมเมื่อวานไปตั้งแต่บ่ายแก่ๆ ปรากฏว่าเหลือแต่"ซึ้ง" ซาลาเปาหมด ต้องจดใส่กระดาษสั่งไว้ก่อนล่วงหน้า

แล้วรออีกชั่วโมงถึงได้....หุหุ...จะขายดีไปถึงไหนกัน...เฮีย

สงสัยพรุ่งนี้ไปงานนี้ดีกว่างานคอมมาร์ทไม่ไปแล้ว เพิ่งสังเกตุว่าพี่วิเชียรเป็นแฟนหงส์นะเนี่ย แต่บังเอิญผมไม่เหมือนเพื่อนในรุ่นเดียวกันครับคือผมดันเป็นแฟนผีนะซิ 5555

555 ใกล้จะเข้าฝั่งแล้วครับทุกๆๆ ท่าน เหลือพรุ่งนี้อีกวันเดียวเท่านั้น เย้ๆๆๆๆๆๆ เลิกๆๆๆ ไม่ไหวเลยครับ 7 วันเต็มๆๆ ที่ผมนอนดึกมากๆๆๆๆ และไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน นอกจากคอยเป็นกองพลาธิการ ลำเลียงซาลาเปานรก 5555



แต่ดีที่สุดคือได้เพื่อนที่เป็นร้านอาหารเพิ่มขึ้นมาเป็นสิบๆๆ เจ้า เรียกว่าคุยกันถูกคอ เป็นเพื่อนกันเลยล่ะครับ 555

พรุ่งนี้เฮียขายถึงกี่โมงอ่ะคับ เผื่อไปทันได้กิน
ซาลาเปา โต๊....โต บึบบับๆ สักสองลูก
เป็นบุญชีวิตกับเขาบ้างอ่ะคับ เห็นแล้วอยาก........เจงๆ
อืมม แต่ว่ามันจะหมดก่อนงานเลิกไหมเนี่ย เห็นซื้อกันคนละยี่สิบ สามสิบลูก

เอารูปเมื่อเช้า สดๆๆ ร้อนๆๆ มาฝากก่อนเน้อ ภาพนี้ได้รับเกียรติถ่ายคู่กับอาเจ้ (เรียกอาเจ้จะได้สาวๆ หน่อยแกว่างั้น) แข็งแรงมากครับ อายุ 68 ปี ผมบรรจงโอบไหล่แอ๊คชั่นซะโรแมนติคเลยล่ะ 555

อันนี้ถ่ายคู่กับบังวินัยครับ วันนี้เดี๋ยวแกจะไปละหมาด ผมก็เลยต้องถ่ายภาพเก็บไว้แต่เนิ่นๆๆ ก่อน เพราะเดี๋ยวช่วงเย็นๆๆ มันจะยุ่ง โรตีอร่อยสุดๆๆ เมื่อวานผมกินไป 3 แผ่นรวด นอนแผ่เลยล่ะครับ 555

อันนี้ถ่ายกับเฮียข้าวผัดปู อร่อยโคตรเช่นกัน เป็นอาหารจานเดียวที่ผมกินครบ 10 จาน 555 ของเฮียเค้าอร่อยจริงๆๆ ครับ 555 ใครว่างต้องเรียงคิวรอคิวให้ได้เน้อ 5555

อันนี้ร้านเป็ดประจักษ์ ทายาทรุ่น 4 ของร้านเลยครับ เจ้าเล็ก และไอ้อ้อม ขาฮาประจำงานคู่กับผมนั่นเอง 555 เอ้า แอ๊คชั่นหน่อยเป็นไร ไว้ผ่านไปบางรัก ผมต้องเข้าไปเบ่งกินฟรีกับไอ้อ้อมแล้วล่ะ จ๊ากๆๆๆๆ 555

ผมว่ามองๆๆ ไป ไอ้อ้อมร้านเป็ดประจักษ์ คล้ายๆ ๆถั่วแระเชิญยิ้มเลยแฮะ 555

เป็ด หมูกรอบ หมูแดง อร่อยมาก และข้าวที่ใช้คือหอมมะลิ 100% ถ่ายคู่กันหน่อย 5555


เดี๋ยวจะมาอัพเดทใหม่ครับ งานนี้ได้เพื่อนใหม่ๆๆ มิตรภาพดีๆๆ เกิดขึ้นมากมาย ไม่ต้องบรรยายมาก มองรูปก็รู้แล้ว 555

^
^
จริงของเฮีย คล้ายถั่วแระจริงๆ 555

เห็นแล้วหิวครับพี่น้อง......

เฮียครับ มีซาลาเปาไส้อั่วหรือเปล่าครับ หรือว่าไส้ตันก็ได้ แบบว่าอยาก...กินอ่ะคับ

ข้าวผัดปูก็อร่อย
นึกแล้วก็น้ำลายหยด

คนเยอะมากๆ แต่มีดนตรีสดด้วย เจอวรุฒด้วย เห็นคุยกับเฮียโตอยู่
ซาลาเปาอร่อยดีคับ ได้กินแต่ซาลาเปาเลย พริกไทยเยอะดี ชอบ
เสียดาย ไม่มีซาลาเปาไส้อั่วกับไส้ตันจริงๆ

คุณอ้อม น่าเป็นมากๆครับเฮีย

ตกลงซี้ไปหมดทุกร้านแล้วใช่มั้ยครับ Born to be จริงๆนะเฮีย

มาสรุปบรรยากาศอีกหน่อยครับ วันนี้ผมถ่ายภาพที่ระลึกกับบังเปีย โรตีสายไหมเจ้าดังเมืองอยุธยา โดยสัญญากับบังเปียว่าจะอัดรูปและส่งไปให้แกที่อยุธยา และสัญญาว่าถ้าว่างจะไปขอกินโรตีให้ได้ถึงถิ่นบังเปียเลยล่ะครับ 555

อัลสลาม มัวลัยกุม ครับบังเปีย 555

อันนี้ก็สัญญาไว้เหมือนกัน ว่าจะบุกไปกินเป็ดย่างถึงร้านเป็ดย่างประจักษ์แน่ๆๆ (ร้านเค้าน่ะอยู่ตรงข้ามโรบินสันบางรัก) ผมแอ๊คชั่นถ่ายภาพกับไอ้อ้อมและแฟนมันคือเจ้าเล็ก เราสนิทเร็วมากๆๆ ราวกับรุ้จักกนมานมนาน ทั้งๆ ที่เจอกันครั้งแรกก็งานนี้ล่ะครับ

เพื่อนใหม่ๆๆๆๆ อีกราย 555

ภาพนี้ถ่ายกับบังวินัยเมื่อตอนเช้า อันนี้ก็สนิทกันเร็วมากๆๆๆ ผมนัดและสัญญาว่าจะไปกินโรตีในบริเวณฟู๊ดมาร์เก็ตของเสรีเซ็นเตอร์ให้ได้

วันก่อนผมซัดโรตีไป 3 แผ่นรวด แถมวันนี้เล่นมะตะบะเนื้อไปอีก 2 แผ่น และสัญญาว่าจะไปกินแกงกับโรตรีที่เสรีเซ็นเตอร์ให้ได้.....555 ไม่ว่าแขก ไทย จีน ดูเหมือนว่าผมจะแรดสนิทกับเค้าไปทั่วจริงๆๆ

ถ่ายกับเสี่ยโอวรุตหน่อย วันนี้หลังจากเลิกงานและกล่าวปิดงานแล้ว พี่แต๋ง ภูษิต ไล้ทอง ก็เลี้ยงเบียร์ทุกคน ผมซัดไป 2 กระป๋อง แต่คุณโอวรุต บอกว่าเล่นไปนับไม่ถ้วน และตั้งแต่เช้าด้วย 555

หน้าแดงฉ่ำทั้งคู่ 555

มาถึงรูปนี้ ผมถ่ายคู่กับ Staff ของทีวีธันเดอร์ มีทั้งฝ่ายตัดต่อ ครีเอทีฟ ฝ่ายประสานเวที นี่แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ผมแอ๊คชั่นราวกับเป็นหัวหน้า staff ซะเอง 5555

น้องๆๆ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ ทุกคน คอนเฟิมว่า staftt ทุกคนน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 5555

เฮียยินดีจริงๆๆ ที่ได้รู้จักเน้อ ว่างๆๆๆ แวะผ่านมาเยี่ยมเฮียด้วยล่ะ แต่ห้ามชวนเฮียไปขายตามงานอีกเน้อ เฮียเข็ดจนตาย...เหนื่อยฉิบหาย

แต่สนุก และได้เพื่อนได้น้องเพิ่มขึ้นเป็นเข่งๆๆๆ 5555

แล้วก็ถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน ดูเหมือนผมจะเป็นต้นเสียง และแหกปากไชโยดังลั่น 555 งานนี้ผมได้รับเกียรติจากเพื่อนๆๆ ร้านอาหารจริงๆๆ เดินไปไหน ใครก็ทักทาย ใครก็เรียกคุย ใครก็แบ่งข้าว แบงขนมให้กิน

อ๋อ ก็แน่ล่ะ ผมไม่ได้ยืนขายเอง ปล่อยให้เมียขาย ก็เลยมีเวลาเดินซ่าไปหมดทุกร้านนั่นไง 5555

ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา ฉันใดก็ฉันนั้น

7 วันที่มาขาย คุยกับใคร ใครก็บ่นว่าแทบตาย เหนื่อยแทบตาย ทีวีธันเดอร์และรายการสะบัดช่อ ประสพความสำเร็จอย่างสูงในการจัดงานครั้งแรก และน่าจะในครั้งต่อๆๆไปด้วย


ต่างคนทักทาย ถ่ายภาพเป็นที่ระลึก แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับ


เหนื่อยฉิบหาย กับงานกินรอบกรุง แต่ผมก็สบายใจ และสนุกในทุกๆๆ วัน




สวัสดีคร้าบบบบ

ขายไปกี่ใบเฮีย...

เหนื่อยแล้วได้ตังส์แบบนี้...เหนื่อยได้เรื่อยๆจร้าาา

ขายจนกระดูกหักหมดเฮียเชียร งานแบบนี้เข็ดเลี้ยวววว ไม่ไหวเลยครับ หลังไหล่ แข้งขา เดี้ยงกันหมดทุกคน 5555


เดี๋ยวจะแวะเอาซาลาเปาไปเลี้ยงเด็กๆๆ ที่ประตูน้ำล่ะครับ 555 ชะแว๊บบบบบบบ

โหย ขายไปหลายลูกเลยหรอเนี่ย เฮีย

อ้าวเฮียโต ทำไมถ่ายมา หน้าทีมงานหะเบินได้ขนาดนี้เนี่ย
ทั้งสิว ทั้งมัน ทั้งอ้วน ครบถ้วนทุกคน มีงอนนะจ๊ะ

อันนี้ดีกว่า...

เพิ่งขี่มอเตอร์ไซค์ผ่าน โต ก๋วยจับมา เอาไว้ต้องไปลองซะแล้ว ^^

เข้ามาตกกะใจ ยอดขายซาลาเปาของเฮียจริงๆเลยครับ 555

5555 เย้ๆๆๆ คุณนิ้งมาโพสแล้ว 555

รูปอันหลังนี่ผมเท่กว่ารูปก่อนๆๆ แฮะ แต่ทีมงานสะบัดช่อนี่น่ารักทุกคน ถึงสิวจะเขรอะไปหน่อยก็ช่างมันเหอะ นึกว่าเราลุยงาน สิวต้องมีบ้างล่ะ (วะ) 5555

แอร๊ยยยยย...

มีแต่ร้านน่ากิน

เมื่อไหร่จะมีอีกคะ

ผมเคยไปกินอีกที่นึง อร่อยมากๆตั้งแต่เคยกินบะหมี่มา ชื่อร้านบะหมี่พุงกาง เลยคุยกะเจ้าของร้าน แกเป็นทายาทสูตรของบะหมี่ชื่อดังเก่าแก่เกือบร้อยปีแล้ว แถมที่ได้รับรางวัลความอร่อยมากมาย แกนำมาพัฒนาจนครบเครื่องยิ่งขึ้น ทั้งเส้นที่อร่อยมาก หมูแดง บะเต็ง กากหมู เกี๊ยวกรอบ กวางตุ้ง ถั่งงอก เสริฟกับน้ำซุปที่ต้องบอกว่า นี่แหละน้ำซุปที่ได้รสชาติน้ำซุปจริงๆ บวกกับคอนเซป พุงกาง แกให้ปริมาณน้องๆบะหมี่จับกังเลย แต่อร่อยกว่าเยอะเลย บรรยากาศร้านก็สะอาด น่านั่ง เป็นบึงใหญ่ ลมพัดสบาย กินแล้วมีความสุขมาก เจ้าของแกอัธยาสัยดี ตลก จนน่าเปิดคณะเองเลย แต่กินเสร็จแล้วตกใจ กินสามชามเก้าพัน แกเล่นคิดเงินเป็นสตางค์ ชามละ3000สตางค์ เรียกรอยยิ้มลูกค้าก่อนกลับ เลยต้องห่อกลับบ้านซะหน่อย อ้าวลืมบอก ร้านอยู่ในซอยวัดกู้ปากเกร็ด นนทบุรี ใครว่างลองไปกินดู นี่แหละบะหมี่ที่ดีที่สุดในโลก

เอารูป บะหมี่พุงกาง มาให้อยากซะหน่อย

เพิ่งเห็นกระทู้นี้อะครับ เพิ่งรู้ว่าเฮียขาซาลาเบาด้วย เสียดายไม่ได้ไป จะได้ถ่ายรูปคู่กะเฮียบ้าง ^ ^

บ้านแฟนก็ขายเหมือนกันครับ ซาลาเปาเนี่ย...

เสียดายไม่ได้มีโอกาสไปชิมเฮีย..เอ๊ย!! ชิมของเฮีย..เอ๊ย!! ชิมซาลาเปาของเฮีย...

วันหลังเฮียตั้งตู้ขายคู่กับ GRADO ด้วยสิครับ จะได้เป็นธุรกิจควบคู่กันไป

ผมเคยบอกแม่ยายกับแฟนให้ไปออกบูธ แต่เค้าไม่ยอมไป มีคนมาทาบทามเยอะมาก

โดยเฉพาะพวกทำงานกองถ่ายฯ พวกทีมงานโทรทัศน์ ค่ายเพลง

เพราะคนพวกนี้ชอบมากินที่ร้านเป็นประจำ....

เสียดายอยู่ห่างกรุง...เลยอดถ่ายรูปคู่กับเฮียเลย...
เฮียเป็นไอดอลผมครับ...

ขอบคุณครับคุณ montree2511

อย่าให้ถึงกับเป็นไอดอลเลยครับ มันกระดากยังไงชอบกล 555

ผมว่าผมเป็นไอดอลแบบไม่มี ล.ลิง ซะมากกว่าล่ะครับ 55

ฮ่า ๆ ...เฮียก็...ไปต่อไม่เป็นเลยผม...เอิ๊ก ๆ

เสียดายปีนี้คนน้อยเนอะเฮีย

อ่านเเล้วสนุกดีครับ ชอบครับ

หิวมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เยี่ยมครับเฮียมั่นฯ

นี่แหล่ะ "คนเก่ง" ทำอะไรก็รุ่ง เจริญ ก้าวหน้า (ถ้าเมียไม่จับได้ซะก่อน จ๊ากกกกกกก!!)

โอว...มีแต่ของน่ากินๆ