(มือใหม่หัดรีวิวหูฟัง เขียนด้วยอาการเห่อของใหม่ อุปทานไปเองหรือเปล่าไม่รู้ โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)


ปกติเป็นคนชอบฟัง In-Ear มากกว่า แต่หลังๆ ไม่ค่อยชอบแล้ว เพราะฟังนานๆมันเจ็บหู ไม่เหมาะใส่ฟังตอนทำงาน ขืนทนต่อไปจะไม่มีหูไว้ฟังเพลงตอนแก่ เลยตัดสินใจหาซื้อ Headphone ดีๆสักตัวมาใช้แทนดีกว่า และนั่นทำให้ผมมาหยุดที่ AKG Q460 สีดำสายเขียวเท่โดนใจ

หลังจากที่ได้ซื้อ Q460 ไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อยู่ดีไม่ว่าดี นึกอยากเสียเงินเพิ่ม ก็เลยจัดการหาซื้อ FiiO E1 มือสองมาลองต่อกับไอพอดนาโนตัวเก่งของผมดู เพราะอยากจะดึงสมรรถนะของหูฟังให้เต็มที่ (ฟังอย่างกับขี่มอไซค์ไงชอบกล 55+) และก็เป็นที่มาของชุดแฮปปี้มีลของผมตั้งแต่นั้น

เนื่องจากสายเดิมของ Q460 มันยาวพอดีกับตัวอยู่แล้ว พอมาต่อกับ E1 ซึ่งยาวเป็นเท่าตัว ก็ยิ่งทำให้ยาวจนแทบจะเอามาใช้กระโดดเชือกได้อยู่แล้ว แต่นับว่าโชคดีที่ AKG กับลุงควินซี่จะเข้าใจว่า ต้องมีคนเอาไปต่อแอมป์เพิ่มแน่ เลยแถมสายสั้นประมาณหนึ่งฟุตมาให้อีกตัว (ตัวสายสั้นไม่มีตัวรีโมทมาให้ ซึ่งก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะยังไงเราก็เล่นที่รีโมทจากตัว E1 ก็ได้นี่)

หลังจากที่ต่อแอมป์แล้วทดลองฟังกับเพลงแนว Jazz, Blue, Pop, Rock (ใจร้อนอยากฟังเร็วๆ เลยเบิร์นแค่ 50 ช.ม.) พบว่าเสียงของ Q460 มีน้ำหนักมากขึ้น ไม่เบาโหวงเหมือนตอนต่อตรง เบสนิ่มขึ้น ไดนามิกและอิมเมจชัดเจนขึ้น ปลายแหลมที่ฟังไม่ค่อยจะชัดนักก็ได้ยินชัดเจน มีความรู้จักว่าจากตอนแรกที่ใส่ฟังแล้วเพลิน ตอนนี้แทบไม่อยากจะถอดออกเลยครับ

แต่ที่ไม่ประทับใจเลยก็คือ E1 มันแอบซัดแบตจากNanoไปเยอะพอสมควร ซึ่งผมเข้าใจว่าเจ้า E1 มันต้องการไฟไปเลี้ยงวงจรของมัน เมื่อมันไม่ได้มีแบตเป็นของตัวเอง มันก็เลยไปแย่งไฟจากตัวไอพอดแทน แอบเศร้าแต่ก็ต้องทำใจ อยากได้แอมป์ดีๆ ราคาถูก และไม่เกะกะก็ต้องแบบนี้แหละ

สรุปแล้วผมพอใจกับชุดแฮปปี้มีลนี้เป็นอย่างมาก มันให้เสียงที่สนุกสนานแต่ค่อนข้างสบายหู (ไม่ถึงกับสบายซะทีเดียว มีเจ็บข้างหูเหมือนกัน เพราะผมใส่แว่นแล้วหูมันบีบ) และคงจะหยุดที่มันไปอีกนาน จนกว่าจะฟังแล้วหาอะไหล่มาซ่อมไม่ได้

ไว้เบิร์นครบ 200 ช.ม. จะมารีวิวให้อย่างละเอียดอีกทีครับ